In december 2013 ben ik twee weken op reis geweest in opdracht van de Latijns-Amerikaanse afdeling van SOS Kinderdorpen (SOS Aldeas Infantiles). Een week verbleef ik in het SOS dorp in de stad Matagalpa, in de hooglanden van Nicaragua en de tweede week verbleef ik in de hooglanden van Honduras, in het nieuw gebouwde dorp in de stad Santa Rosa de Copán

Het was een erg mooie en indrukwekkende ervaring. De contrasten tussen het leven in de veilige zone van de dorpen en daar vlak buiten was enorm. Waar de kinderen van de aldea keurig naar school en muziekles gaan, stond ik buiten de poorten oog in oog met leeftijdsgenootjes die op straat leven en lijm snuiven. In Honduras was een stuk verder in dezelfde straat schrille armoede te zien: mensen wonen in zelfgemaakte krotten met karntonnen daken, zonder enige basisvoorzieningen als water en stroom.

Mijn opdracht was om verhalen op te tekenen van de kinderen die in de dorpen wonen en hun begeleiders: de SOS moeders. Dat moesten zowel de levensverhalen zijn als de alledaagse ervaringen, van ontbijten naar school gaan tot helpen schoonmaken en voetballen op het veldje. Doel voor de verhalen was vooral de Duitse en Deense markt, die bepaalde wervingsacties zouden doen rond Honduras en Nicaragua. Ik heb de verhalen opgetekend in zowel tekst als beeld (video en foto’s).

Ik ben mijn foto’s onder meer tegengekomen in een handboek voor SOS donateurs in Zweden en Finland, op de internationale website van SOS Children’s Villages op de pagina van Nicaragua en van Matagalpa en de internationale Facebook account.